"More than a stunning debut. It is the announcement of a bold new literary voice"
—Stephen Chbosky, author of The Perks of Being a Wallflower

Dalawang taon na ang nakakalipas pero maalala ko rin yung araw na nalaman ko na namatay ka.

Kasama namin sa Nanay at si Ate G, may nakuhang tawag si nanay at sinabi nila na namatay ka sa Bor acay at dadalhin sa ang bangkay mo sa punenerarya dito. Ang nakakasakit yung punerarya mo, umiyak ng todo si Tita Michelle, Tita Mercy at yung mga anak. Sinubukan kong hindi umiyak ngunit sa huling araw, lumabas lahat ng luha.

Sinasabi ko po sa inyo na kailagan ninyo tumigil sa pagsisigarilyo. Nakita ko po na sa loob, nasasaktan ka pagkatapos na namatay si Papa. Kung sana pinilit kita, baka buhay ka pa po tito.

Tinanong ko kahapon sa tatay ko kung ano yung naramdam niya noong nawala ka at bakit hindi siya umiyak, ” I felt hurt but I never regretted when he was still alive, when I had the chance when we I pick up Mom, I visit him. I contributed my time to him whenever I have” sa mga salita na yun. Ikaw yung rason kung bakit paborito ko yung lumpiang shanghai at nasilbing kuya ninya tatay at mga tita.

Alam ko na hindi matatangal ang sakit na nadarama namin lahat dito na nabubuhayparin nang lumisan ka sa pamilya namin pero sigurado ako na mananatili ka sa puso namin hangaang wala na ang mga bituin. Miss ka naman lahat Tito Paeng. Sana kasama mo rin si Papa langit.